گرچه درصد افرادي كه بصورت مادر زادي با معلوليت به دنيا مي آيند كم نيستند اما درصد بالايي از معلولين را كساني تشكيل مي دهند كه هرگز تصور زندگي با معلوليت را نداشته اند و بارها از كنار افراد معلول در خيابان هاي مختلف گذشته اند بدون آنكه مشكلات آنها را لمس كرده باشند . بيماري ؛ جنگ ؛ سيل ؛ زلزله ؛ تصادفات و سوانح و بدنبال آن معلوليت در كمين همه افراد جامعه است. در اين شرايط جامعه اي عاقلانه رفتار مي كند كه نه تنها براي رفاه معلولين خود بلكه براي تامين امنيت و آسايش فكري آينده نامعلوم خود تدابير روشن و عملي بينديشد. به هر حال نابينايي نيز همانند ساير معلوليت ها عارضه و پديده ايست نا خواسته كه براي هر فردي در هر زماني و در هر مكاني ممكن است عارض گردد.ولي آنچه كه مهم است اين است كه نابينايي نبايد و نمي تواند علت بازدارنده جهت حضور افراد نابينا در صحنه هاي گوناگون اجتماعي می باشد